ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی

دردمندان بلا زهر هلاهل دارند

رنج ما را که توان برد به یک گوشهٔ چشم

دیدهٔ ما چو به امید تو دریاست، چرا

نقل هر جور که از خلق کریمت کردند

بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد

حافظا سجده به ابروی چو محرابش بر

سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی

قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی

شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی

به تفرج گذری بر لب دریا نکنی؟

قول صاحب غرضان است تو آن‌ها نکنی

از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی

که دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی

ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی
سود و سرمایه بسوزی و محابا نکنی

دردمندان بلا زهر هلاهل دارند
قصد این قوم خطا باشد هان تا نکنی

رنج ما را که توان برد به یک گوشهٔ چشم
شرط انصاف نباشد که مداوا نکنی

دیدهٔ ما چو به امید تو دریاست، چرا
به تفرج گذری بر لب دریا نکنی؟

نقل هر جور که از خلق کریمت کردند
قول صاحب غرضان است تو آن‌ها نکنی

بر تو گر جلوه کند شاهد ما ای زاهد
از خدا جز می و معشوق تمنا نکنی

حافظا سجده به ابروی چو محرابش بر
که دعایی ز سر صدق جز آن جا نکنی

وزن غزل

شرح غزل