نوش کن جامِ شرابِ یک منی
تا بِدان بیخِ غم از دل برکَنی

دل گشاده دار چون جامِ شراب
سر گرفته چند چون خُمّ دَنی

چون ز جام بی‌خودی رطلی کشی
کم زنی از خویشتن لاف منی

سنگسان شو در قدم نی همچو آب
جمله رنگ‌آمیزی و تَردامنی

دل به می دربند تا مردانه‌وار
گردن سالوس و تقوا بشکنی

خیز و جهدی کن چو حافظ تا مگر
خویشتن در پای معشوق افکنی