این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی

چون عمر تبه کردم چندان که نگه کردم

چون مصلحت اندیشی دور است ز درویشی

من حالت زاهد را با خلق نخواهم گفت

تا بی سر و پا باشد اوضاع فلک زین دست

از همچو تو دلداری دل برنکنم آری

چون پیر شدی حافظ از میکده بیرون آی

وین دفتر بی‌معنی غرق می ناب اولی

در کنج خراباتی افتاده خراب اولی

هم سینه پر از آتش هم دیده پرآب اولی

این قصه اگر گویم با چنگ و رباب اولی

در سر هوس ساقی در دست شراب اولی

چون تاب کشم باری زان زلف به تاب اولی

رندی و هوسناکی در عهد شباب اولی

این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی
وین دفتر بی‌معنی غرق می ناب اولی

چون عمر تبه کردم چندان که نگه کردم
در کنج خراباتی افتاده خراب اولی

چون مصلحت اندیشی دور است ز درویشی
هم سینه پر از آتش هم دیده پرآب اولی

من حالت زاهد را با خلق نخواهم گفت
این قصه اگر گویم با چنگ و رباب اولی

تا بی سر و پا باشد اوضاع فلک زین دست
در سر هوس ساقی در دست شراب اولی

از همچو تو دلداری دل برنکنم آری
چون تاب کشم باری زان زلف به تاب اولی

چون پیر شدی حافظ از میکده بیرون آی
رندی و هوسناکی در عهد شباب اولی

وزن غزل

شرح غزل