رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی

مسکین چو من به عشق گلی گشته مبتلا

می‌گشتم اندر آن چمن و باغ دم به دم

گل یار حسن گشته و بلبل قرین عشق

چون کرد در دلم اثر آواز عندلیب

بس گل شکفته می‌شود این باغ را ولی

حافظ مدار امید فرج از مدار چرخ

آمد به گوش ناگهم آواز بلبلی

و اندر چمن فکنده ز فریاد غلغلی

می‌کردم اندر آن گل و بلبل تاملی

آن را تفضلی نه و این را تبدلی

گشتم چنان که هیچ نماندم تحملی

کس بی بلای خار نچیده‌ست از او گلی

دارد هزار عیب و ندارد تفضلی

رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی
آمد به گوش ناگهم آواز بلبلی

مسکین چو من به عشق گلی گشته مبتلا
و اندر چمن فکنده ز فریاد غلغلی

می‌گشتم اندر آن چمن و باغ دم به دم
می‌کردم اندر آن گل و بلبل تاملی

گل یار حسن گشته و بلبل قرین عشق
آن را تفضلی نه و این را تبدلی

چون کرد در دلم اثر آواز عندلیب
گشتم چنان که هیچ نماندم تحملی

بس گل شکفته می‌شود این باغ را ولی
کس بی بلای خار نچیده‌ست از او گلی

حافظ مدار امید فرج از مدار چرخ
دارد هزار عیب و ندارد تفضلی

وزن غزل

شرح غزل