ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی

چو گل گر خرده‌ای داری خدا را صرف عشرت کن

ز جام گل دگر بلبل چنان مستِ میِ لعل است

به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی

چو امکانِ خُلود ای دل در این فیروزه ایوان نیست

طریق کام‌بخشی چیست؟ ترک کام خود کردن

سخن در پرده می‌گویم چو گل از غنچه بیرون آی

ندانم نوحهٔ قمری به طرف جویباران چیست

مِیی دارم چو جان صافی و صوفی می‌کند عیبش

جدا شد یار شیرینت کنون تنها نشین ای شمع

به عُجْبِ علم نتوان شد ز اسباب طرب محروم

مِی اندر مجلس آصف به نوروز جلالی نوش

نه حافظ می‌کند تنها دعای خواجه توران‌شاه

جنابش پارسایان راست محراب دل و دیده

از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

که قارون را غلط‌ها داد سودای زراندوزی

که زد بر چرخ فیروزه صفیر تخت فیروزی

به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی

مجال عیش فرصت دان به فیروزی و بهروزی

کلاه سروری آن است کز این ترک بردوزی

که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی

مگر او نیز همچون من غمی دارد شبان‌روزی؟

خدایا هیچ عاقل را مبادا بختِ بد روزی

که حکم آسمان این است اگر سازی و گر سوزی

بیا ساقی که جاهل را هنی‌تر می‌رسد روزی

که بخشد جرعهٔ جامت جهان را ساز نوروزی

ز مدح آصفی خواهد جهان عیدی و نوروزی

جبینش صبح‌خیزان راست روز فتح و فیروزی

ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی
از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

چو گل گر خرده‌ای داری خدا را صرف عشرت کن
که قارون را غلط‌ها داد سودای زراندوزی

ز جام گل دگر بلبل چنان مستِ میِ لعل است
که زد بر چرخ فیروزه صفیر تخت فیروزی

به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی
به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی

چو امکانِ خُلود ای دل در این فیروزه ایوان نیست
مجال عیش فرصت دان به فیروزی و بهروزی

طریق کام‌بخشی چیست؟ ترک کام خود کردن
کلاه سروری آن است کز این ترک بردوزی

سخن در پرده می‌گویم چو گل از غنچه بیرون آی
که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی

ندانم نوحهٔ قمری به طرف جویباران چیست
مگر او نیز همچون من غمی دارد شبان‌روزی؟

مِیی دارم چو جان صافی و صوفی می‌کند عیبش
خدایا هیچ عاقل را مبادا بختِ بد روزی

جدا شد یار شیرینت کنون تنها نشین ای شمع
که حکم آسمان این است اگر سازی و گر سوزی

به عُجْبِ علم نتوان شد ز اسباب طرب محروم
بیا ساقی که جاهل را هنی‌تر می‌رسد روزی

مِی اندر مجلس آصف به نوروز جلالی نوش
که بخشد جرعهٔ جامت جهان را ساز نوروزی

نه حافظ می‌کند تنها دعای خواجه توران‌شاه
ز مدح آصفی خواهد جهان عیدی و نوروزی

جنابش پارسایان راست محراب دل و دیده
جبینش صبح‌خیزان راست روز فتح و فیروزی

وزن غزل

شرح غزل