d:I[8729,["500","static/chunks/500-b84d19d842172eba.js","269","static/chunks/app/ghazals/%5Bslug%5D/page-d2b35278a025a88e.js"],"default"] f:I[8500,["500","static/chunks/500-b84d19d842172eba.js","269","static/chunks/app/ghazals/%5Bslug%5D/page-d2b35278a025a88e.js"],""] e:T647,

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای

از دامن تو دست ندارند عاشقان

از چشم بخت خویش، مبادت گزند از آنک

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان

آن سرزنش که کرد تو را دوست حافظا

آرام جان و مونس قلب رمیده‌ای

پیراهن صبوری ایشان دریده‌ای

در دلبری، به غایتِ خوبی رسیده‌ای

معذور دارمت که تو او را ندیده‌ای

بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده‌ای

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای
آرام جان و مونس قلب رمیده‌ای

از دامن تو دست ندارند عاشقان
پیراهن صبوری ایشان دریده‌ای

از چشم بخت خویش، مبادت گزند از آنک
در دلبری، به غایتِ خوبی رسیده‌ای

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان
معذور دارمت که تو او را ندیده‌ای

آن سرزنش که کرد تو را دوست حافظا
بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده‌ای

وزن غزل

شرح غزل