غزل ۳۸۵

یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسانوان سهی سروِ خرامان به چمن باز رسان

دل آزردهٔ ما را به نسیمی بنوازیعنی آن جانِ ز تن رفته به تن باز رسان

ماه و خورشید به منزل چو به امرِ تو رسندیارِ مه‌روی مرا نیز به من باز رسان

دیده‌ها در طلبِ لعلِ یَمانی خون شدیا رب آن کوکبِ رخشان به یَمَن باز رسان

برو ای طایرِ میمونِ همایون آثارپیش عنقا سخنِ زاغ و زَغَن باز رسان

سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیاتبشنو ای پیکِ خبرگیر و سخن باز رسان

آن که بودی وطنش دیدهٔ حافظ یا رببه مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

حافظ‌نامهHafezNameh.net

یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسان

دل آزردهٔ ما را به نسیمی بنواز

ماه و خورشید به منزل چو به امرِ تو رسند

دیده‌ها در طلبِ لعلِ یَمانی خون شد

برو ای طایرِ میمونِ همایون آثار

سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات

آن که بودی وطنش دیدهٔ حافظ یا رب

وان سهی سروِ خرامان به چمن باز رسان

یعنی آن جانِ ز تن رفته به تن باز رسان

یارِ مه‌روی مرا نیز به من باز رسان

یا رب آن کوکبِ رخشان به یَمَن باز رسان

پیش عنقا سخنِ زاغ و زَغَن باز رسان

بشنو ای پیکِ خبرگیر و سخن باز رسان

به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسان
وان سهی سروِ خرامان به چمن باز رسان

دل آزردهٔ ما را به نسیمی بنواز
یعنی آن جانِ ز تن رفته به تن باز رسان

ماه و خورشید به منزل چو به امرِ تو رسند
یارِ مه‌روی مرا نیز به من باز رسان

دیده‌ها در طلبِ لعلِ یَمانی خون شد
یا رب آن کوکبِ رخشان به یَمَن باز رسان

برو ای طایرِ میمونِ همایون آثار
پیش عنقا سخنِ زاغ و زَغَن باز رسان

سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات
بشنو ای پیکِ خبرگیر و سخن باز رسان

آن که بودی وطنش دیدهٔ حافظ یا رب
به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

شرح غزل

مطلع غزل: یا رب آن آهوی مشکین به خُتَن باز رسان وان سهی سروِ خرامان به چمن باز رسان