ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است

رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیم

شاه اگر جرعه رندان نه به حرمت نوشد

خوش برانیم جهان در نظر راهروان

آسمان کشتی ارباب هنر می‌شکند

گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید

حافظ ار خصم خطا گفت نگیریم بر او

جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم

سر حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم

التفاتش به می صاف مروّق نکنیم

فکر اسب سیه و زین مغرّق نکنیم

تکیه آن به که بر این بحر معلّق نکنیم

گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم

ور به حق گفت جدل با سخن حق نکنیم

ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است
کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم

رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیم
سر حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم

شاه اگر جرعه رندان نه به حرمت نوشد
التفاتش به می صاف مروّق نکنیم

خوش برانیم جهان در نظر راهروان
فکر اسب سیه و زین مغرّق نکنیم

آسمان کشتی ارباب هنر می‌شکند
تکیه آن به که بر این بحر معلّق نکنیم

گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید
گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم

حافظ ار خصم خطا گفت نگیریم بر او
ور به حق گفت جدل با سخن حق نکنیم

وزن غزل

شرح غزل