در خراباتِ مُغان نورِ خدا می‌بینم

جلوه بر من مفروش ای مَلِکُ‌الْحاج که تو

خواهم از زلفِ بُتان نافه‌گشایی کردن

سوزِ دل، اشکِ روان، آهِ سحر، نالهٔ شب

هر دَم از رویِ تو نقشی زَنَدَم راهِ خیال

کس ندیده‌ست ز مُشکِ خُتَن و نافهٔ چین

دوستان عیبِ نظربازیِ حافظ مکنید

این عجب بین که چه نوری ز کجا می‌بینم

خانه می‌بینی و من خانه‌ خدا می‌بینم

فکرِ دور است همانا که خطا می‌بینم

این همه از نظرِ لطفِ شما می‌بینم

با که گویم که در این پرده چه‌ها می‌بینم

آنچه من هر سَحَر از بادِ صبا می‌بینم

که من او را ز مُحِبّانِ شما می‌بینم

در خراباتِ مُغان نورِ خدا می‌بینم
این عجب بین که چه نوری ز کجا می‌بینم

جلوه بر من مفروش ای مَلِکُ‌الْحاج که تو
خانه می‌بینی و من خانه‌ خدا می‌بینم

خواهم از زلفِ بُتان نافه‌گشایی کردن
فکرِ دور است همانا که خطا می‌بینم

سوزِ دل، اشکِ روان، آهِ سحر، نالهٔ شب
این همه از نظرِ لطفِ شما می‌بینم

هر دَم از رویِ تو نقشی زَنَدَم راهِ خیال
با که گویم که در این پرده چه‌ها می‌بینم

کس ندیده‌ست ز مُشکِ خُتَن و نافهٔ چین
آنچه من هر سَحَر از بادِ صبا می‌بینم

دوستان عیبِ نظربازیِ حافظ مکنید
که من او را ز مُحِبّانِ شما می‌بینم

وزن غزل

شرح غزل