دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم

ابرویِ یار در نظر و خرقه سوخته

هر مرغِ فکر کز سرِ شاخِ سخن بِجَست

رویِ نگار در نظرم جلوه می‌نمود

چشمم به رویِ ساقی و گوشم به قولِ چنگ

نقشِ خیالِ رویِ تو تا وقتِ صبحدم

ساقی به صوتِ این غزلم کاسه می‌گرفت

خوش بود وقتِ حافظ و فالِ مراد و کام

نقشی به یادِ خَطِّ تو بر آب می‌زدم

جامی به یادِ گوشهٔ محراب می‌زدم

بازش ز طُرِّهٔ تو به مِضراب می‌زدم

وز دور بوسه بر رخِ مهتاب می‌زدم

فالی به چشم و گوش در این باب می‌زدم

بر کارگاهِ دیدهٔ بی‌خواب می‌زدم

می‌گفتم این سرود و مِیِ ناب می‌زدم

بر نامِ عمر و دولتِ احباب می‌زدم

دیشب به سیلِ اشک رَهِ خواب می‌زدم
نقشی به یادِ خَطِّ تو بر آب می‌زدم

ابرویِ یار در نظر و خرقه سوخته
جامی به یادِ گوشهٔ محراب می‌زدم

هر مرغِ فکر کز سرِ شاخِ سخن بِجَست
بازش ز طُرِّهٔ تو به مِضراب می‌زدم

رویِ نگار در نظرم جلوه می‌نمود
وز دور بوسه بر رخِ مهتاب می‌زدم

چشمم به رویِ ساقی و گوشم به قولِ چنگ
فالی به چشم و گوش در این باب می‌زدم

نقشِ خیالِ رویِ تو تا وقتِ صبحدم
بر کارگاهِ دیدهٔ بی‌خواب می‌زدم

ساقی به صوتِ این غزلم کاسه می‌گرفت
می‌گفتم این سرود و مِیِ ناب می‌زدم

خوش بود وقتِ حافظ و فالِ مراد و کام
بر نامِ عمر و دولتِ احباب می‌زدم

وزن غزل

شرح غزل