غزل ۳۰۹
غزل ۳۰۹
عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْفام
ساقیِ شِکَّردهان و مُطربِ شیرینسخن
شاهدی از لطف و پاکی رَشکِ آبِ زندگی
بَزمگاهی دلنِشان، چون قصرِ فردوسِ بَرین
صفنشینان نیکخواه و پیشکاران باادب
بادهٔ گلرنگِ تلخِ تیزِ خوشخوارِ سَبُک
غمزهٔ ساقی به یَغمایِ خِرَد آهِخته تیغ
نکتهدانی بَذلهگو چون حافظِ شیرینسخن
هر که این عِشرت نخواهد خوشدلی بر وی تباه
مجلسِ اُنس و حریفِ همدم و شُربِ مدام
همنشینی نیککردار و ندیمی نیکنام
دلبری در حُسن و خوبی غیرتِ ماهِ تمام
گلشنی پیرامُنَش چون روضهٔ دارُالسَّلام
دوستداران صاحباسرار و حریفان دوستکام
نُقلَش از لَعلِ نگار و نَقلَش از یاقوتِ خام
زلفِ جانان از برایِ صیدِ دل گستردهدام
بخششآموزی جهانافروز چون حاجی قوام
وان که این مجلس نجوید زندگی بر وی حرام
عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْفام
مجلسِ اُنس و حریفِ همدم و شُربِ مدام
ساقیِ شِکَّردهان و مُطربِ شیرینسخن
همنشینی نیککردار و ندیمی نیکنام
شاهدی از لطف و پاکی رَشکِ آبِ زندگی
دلبری در حُسن و خوبی غیرتِ ماهِ تمام
بَزمگاهی دلنِشان، چون قصرِ فردوسِ بَرین
گلشنی پیرامُنَش چون روضهٔ دارُالسَّلام
صفنشینان نیکخواه و پیشکاران باادب
دوستداران صاحباسرار و حریفان دوستکام
بادهٔ گلرنگِ تلخِ تیزِ خوشخوارِ سَبُک
نُقلَش از لَعلِ نگار و نَقلَش از یاقوتِ خام
غمزهٔ ساقی به یَغمایِ خِرَد آهِخته تیغ
زلفِ جانان از برایِ صیدِ دل گستردهدام
نکتهدانی بَذلهگو چون حافظِ شیرینسخن
بخششآموزی جهانافروز چون حاجی قوام
هر که این عِشرت نخواهد خوشدلی بر وی تباه
وان که این مجلس نجوید زندگی بر وی حرام
شرح غزل
مطلع غزل: عشقبازیّ و جوانیّ و شرابِ لَعلْفام مجلسِ اُنس و حریفِ همدم و شُربِ مدام