صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار

به شُکرِ آن که شِکُفتی به کامِ بخت ای گل

حریفِ عشقِ تو بودم چو ماهِ نو بودی

جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است

کنون که چشمهٔ قند است لعلِ نوشین‌ات

مکارمِ تو به آفاق می‌بَرَد شاعر

چو ذکرِ خیر طلب می‌کنی سخن این است

غبارِ غم بِرَوَد، حال خوش شود حافظ

وز او به عاشقِ بی‌دل خبر دریغ مدار

نسیمِ وصل ز مرغِ سحر دریغ مدار

کنون که ماهِ تمامی نظر دریغ مدار

ز اهلِ معرفت این مختصر دریغ مدار

سخن بگوی و ز طوطی، شِکَر دریغ مدار

از او وظیفه و زادِ سفر دریغ مدار

که در بهایِ سخن سیم و زر دریغ مدار

تو آبِ دیده از این ره‌گذر دریغ مدار

صبا ز منزلِ جانان گذر دریغ مدار
وز او به عاشقِ بی‌دل خبر دریغ مدار

به شُکرِ آن که شِکُفتی به کامِ بخت ای گل
نسیمِ وصل ز مرغِ سحر دریغ مدار

حریفِ عشقِ تو بودم چو ماهِ نو بودی
کنون که ماهِ تمامی نظر دریغ مدار

جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است
ز اهلِ معرفت این مختصر دریغ مدار

کنون که چشمهٔ قند است لعلِ نوشین‌ات
سخن بگوی و ز طوطی، شِکَر دریغ مدار

مکارمِ تو به آفاق می‌بَرَد شاعر
از او وظیفه و زادِ سفر دریغ مدار

چو ذکرِ خیر طلب می‌کنی سخن این است
که در بهایِ سخن سیم و زر دریغ مدار

غبارِ غم بِرَوَد، حال خوش شود حافظ
تو آبِ دیده از این ره‌گذر دریغ مدار

وزن غزل

شرح غزل