غزل ۲۴۱
غزل ۲۴۱
معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید
به وقتِ سرخوشی از آه و ناله عُشّاق
چو لطفِ باده کُنَد جلوه در رخِ ساقی
چو در میانِ مراد آورید دستِ امید
سمندِ دولت اگر چند سرکشیده رَوَد
نمیخورید زمانی غمِ وفاداران
به وَجهِ مرحمت ای ساکنانِ صدرِ جلال
حقوقِ بندگیِ مخلصانه یاد آرید
به صوت و نغمهٔ چنگ و چَغانه یاد آرید
ز عاشقان به سرود و ترانه یاد آرید
ز عهدِ صحبت ما در میانه یاد آرید
ز همرهان به سرِ تازیانه یاد آرید
ز بیوفاییِ دورِ زمانه یاد آرید
ز رویِ حافظ و این آستانه یاد آرید
معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید
حقوقِ بندگیِ مخلصانه یاد آرید
به وقتِ سرخوشی از آه و ناله عُشّاق
به صوت و نغمهٔ چنگ و چَغانه یاد آرید
چو لطفِ باده کُنَد جلوه در رخِ ساقی
ز عاشقان به سرود و ترانه یاد آرید
چو در میانِ مراد آورید دستِ امید
ز عهدِ صحبت ما در میانه یاد آرید
سمندِ دولت اگر چند سرکشیده رَوَد
ز همرهان به سرِ تازیانه یاد آرید
نمیخورید زمانی غمِ وفاداران
ز بیوفاییِ دورِ زمانه یاد آرید
به وَجهِ مرحمت ای ساکنانِ صدرِ جلال
ز رویِ حافظ و این آستانه یاد آرید
شرح غزل
مطلع غزل: معاشران ز حریفِ شبانه یاد آرید حقوقِ بندگیِ مخلصانه یاد آرید