ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود

مِی ده که نوعروسِ چمن حَدِّ حُسن یافت

شِکَّرشِکن شَوَند همه طوطیانِ هند

طِیِّ مکان ببین و زمان در سلوکِ شعر

آن چشمِ جادوانهٔ عابدفریب بین

از رَه مَرو به عشوهٔ دنیا که این عجوز

بادِ بهار می‌وزد از گُلْسِتانِ شاه

حافظ ز شوقِ مجلس سلطان غیاثِ دین

وین بحث با ثَلاثهٔ غَسّاله می‌رود

کار این زمان ز صنعتِ دَلّاله می‌رود

زین قندِ پارسی که به بَنگاله می‌رود

کاین طفل یک شبه رَهِ یک ساله می‌رود

کش کاروانِ سِحْر ز دنباله می‌رود

مکّاره می‌نشیند و مُحتاله می‌رود

وز ژاله باده در قدحِ لاله می‌رود

غافل مشو که کارِ تو از ناله می‌رود

ساقی حدیثِ سرو و گل و لاله می‌رود
وین بحث با ثَلاثهٔ غَسّاله می‌رود

مِی ده که نوعروسِ چمن حَدِّ حُسن یافت
کار این زمان ز صنعتِ دَلّاله می‌رود

شِکَّرشِکن شَوَند همه طوطیانِ هند
زین قندِ پارسی که به بَنگاله می‌رود

طِیِّ مکان ببین و زمان در سلوکِ شعر
کاین طفل یک شبه رَهِ یک ساله می‌رود

آن چشمِ جادوانهٔ عابدفریب بین
کش کاروانِ سِحْر ز دنباله می‌رود

از رَه مَرو به عشوهٔ دنیا که این عجوز
مکّاره می‌نشیند و مُحتاله می‌رود

بادِ بهار می‌وزد از گُلْسِتانِ شاه
وز ژاله باده در قدحِ لاله می‌رود

حافظ ز شوقِ مجلس سلطان غیاثِ دین
غافل مشو که کارِ تو از ناله می‌رود

وزن غزل

شرح غزل