به حسن و خُلق و وفا کس به یارِ ما نرسد

اگر چه حُسن‌فروشان به جلوه آمده‌اند

به حق صحبت دیرین که هیچ محرمِ راز

هزار نقش برآید ز کِلکِ صُنع و یکی

هزار نقد به بازارِ کائنات آرند

دریغ قافله عمر کآن چنان رفتند

دلا ز رنجِ حسودان مرنج و واثق باش

چنان بِزی که اگر خاکِ ره شوی کس را

بسوخت حافظ و ترسم که شرحِ قصهٔ او

تو را در این سخن، انکارِ کارِ ما نرسد

کسی به حُسن و ملاحت به یارِ ما نرسد

به یارِ یک جهت حق‌گزارِ ما نرسد

به دل‌پذیری نقشِ نگارِ ما نرسد

یکی به سکهٔ صاحب عیارِ ما نرسد

که گَردشان به هوایِ دیارِ ما نرسد

که بد به خاطرِ امیدوارِ ما نرسد

غبارِ خاطری از ره‌گذارِ ما نرسد

به سمعِ پادشهِ کام‌گارِ ما نرسد

به حسن و خُلق و وفا کس به یارِ ما نرسد
تو را در این سخن، انکارِ کارِ ما نرسد

اگر چه حُسن‌فروشان به جلوه آمده‌اند
کسی به حُسن و ملاحت به یارِ ما نرسد

به حق صحبت دیرین که هیچ محرمِ راز
به یارِ یک جهت حق‌گزارِ ما نرسد

هزار نقش برآید ز کِلکِ صُنع و یکی
به دل‌پذیری نقشِ نگارِ ما نرسد

هزار نقد به بازارِ کائنات آرند
یکی به سکهٔ صاحب عیارِ ما نرسد

دریغ قافله عمر کآن چنان رفتند
که گَردشان به هوایِ دیارِ ما نرسد

دلا ز رنجِ حسودان مرنج و واثق باش
که بد به خاطرِ امیدوارِ ما نرسد

چنان بِزی که اگر خاکِ ره شوی کس را
غبارِ خاطری از ره‌گذارِ ما نرسد

بسوخت حافظ و ترسم که شرحِ قصهٔ او
به سمعِ پادشهِ کام‌گارِ ما نرسد

وزن غزل

شرح غزل