غزل ۱۰۸
غزل ۱۰۸
خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد
زلفِ خاتونِ ظفر شیفتهٔ پرچم توست
ای که انشاءِ عطارد صفتِ شوکتِ توست
طِیرهٔ جلوهٔ طوبی قدِ چون سروِ تو شد
نه به تنها حَیَوانات و نَباتات و جَماد
ساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد
دیدهٔ فتحِ ابد عاشقِ جولانِ تو باد
عقل کل چاکرِ طُغراکشِ دیوانِ تو باد
غیرتِ خُلدِ بَرین ساحتِ بُستانِ تو باد
هر چه در عالمِ امر است به فرمانِ تو باد
خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد
ساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد
زلفِ خاتونِ ظفر شیفتهٔ پرچم توست
دیدهٔ فتحِ ابد عاشقِ جولانِ تو باد
ای که انشاءِ عطارد صفتِ شوکتِ توست
عقل کل چاکرِ طُغراکشِ دیوانِ تو باد
طِیرهٔ جلوهٔ طوبی قدِ چون سروِ تو شد
غیرتِ خُلدِ بَرین ساحتِ بُستانِ تو باد
نه به تنها حَیَوانات و نَباتات و جَماد
هر چه در عالمِ امر است به فرمانِ تو باد
شرح غزل
مطلع غزل: خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد ساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد