غزل ۱۰۴
غزل ۱۰۴
جمالت آفتابِ هر نظر باد
هُمای زلفِ شاهین شهپرت را
کسی کو بستهٔ زلفت نباشد
دلی کو عاشقِ رویت نباشد
بُتا چون غَمزهات ناوَک فشاند
چو لعل شکَّرینَت بوسه بخشد
مرا از توست هر دم تازه عشقی
به جان، مشتاق روی توست حافظ
ز خوبی رویِ خوبت خوبتر باد
دلِ شاهانِ عالم زیرِ پَر باد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد
همیشه غرقه در خونِ جگر باد
دلِ مجروحِ من پیشش سپر باد
مذاقِ جانِ من زو پُرشِکر باد
تو را هر ساعتی حُسنی دگر باد
تو را در حالِ مشتاقان نظر باد
جمالت آفتابِ هر نظر باد
ز خوبی رویِ خوبت خوبتر باد
هُمای زلفِ شاهین شهپرت را
دلِ شاهانِ عالم زیرِ پَر باد
کسی کو بستهٔ زلفت نباشد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد
دلی کو عاشقِ رویت نباشد
همیشه غرقه در خونِ جگر باد
بُتا چون غَمزهات ناوَک فشاند
دلِ مجروحِ من پیشش سپر باد
چو لعل شکَّرینَت بوسه بخشد
مذاقِ جانِ من زو پُرشِکر باد
مرا از توست هر دم تازه عشقی
تو را هر ساعتی حُسنی دگر باد
به جان، مشتاق روی توست حافظ
تو را در حالِ مشتاقان نظر باد
شرح غزل
مطلع غزل: جمالت آفتابِ هر نظر باد ز خوبی رویِ خوبت خوبتر باد