اگر به مذهبِ تو خونِ عاشق است مُباح

سَوادِ زلفِ سیاهِ تو جاعِلُ الظُّلُمات

ز چینِ زلفِ کمندت کسی نیافت خلاص

ز دیده‌ام شده یک چشمه در کنار روان

لبِ چو آبِ حیاتِ تو هست قُوَّتِ جان

بداد لعلِ لبت بوسه‌ای به صد زاری

دعای جانِ تو وردِ زبان مشتاقان

صَلاح و توبه و تقوی ز ما مجو حافظ

صلاحِ ما همه آن است کان تو راست صلاح

بَیاضِ رویِ چو ماهِ تو، فالِقُ الأصباح

از آن کمانچهٔ ابرو و تیرِ چشم، نَجاح

که آشنا نکند در میان آن، مَلّاح

وجودِ خاکیِ ما را از اوست ذکرِ رَواح

گرفت کام دلم زو به صد هزار اِلحاح

همیشه تا که بُوَد متّصل مَسا و صَباح

ز رند و عاشق و مجنون کسی نیافت صلاح

اگر به مذهبِ تو خونِ عاشق است مُباح
صلاحِ ما همه آن است کان تو راست صلاح

سَوادِ زلفِ سیاهِ تو جاعِلُ الظُّلُمات
بَیاضِ رویِ چو ماهِ تو، فالِقُ الأصباح

ز چینِ زلفِ کمندت کسی نیافت خلاص
از آن کمانچهٔ ابرو و تیرِ چشم، نَجاح

ز دیده‌ام شده یک چشمه در کنار روان
که آشنا نکند در میان آن، مَلّاح

لبِ چو آبِ حیاتِ تو هست قُوَّتِ جان
وجودِ خاکیِ ما را از اوست ذکرِ رَواح

بداد لعلِ لبت بوسه‌ای به صد زاری
گرفت کام دلم زو به صد هزار اِلحاح

دعای جانِ تو وردِ زبان مشتاقان
همیشه تا که بُوَد متّصل مَسا و صَباح

صَلاح و توبه و تقوی ز ما مجو حافظ
ز رند و عاشق و مجنون کسی نیافت صلاح

وزن غزل

شرح غزل