مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

من همان دم که وضو ساختم از چشمهٔ عشق

می بده تا دهمت آگهی از سِرّ قضا

کمر کوه کم است از کمر مور اینجا

بجز آن نرگس مستانه که چشمش مرساد

جان فدای دهنش باد که در باغ نظر

حافظ از دولت عشق تو سلیمانی شد

که به پیمانه‌کشی شهره شدم روز الست

چار تکبیر زدم یکسره بر هرچه که هست

که به روی که شدم عاشق و از بوی که مست

ناامید از در رحمت مشو ای باده‌پرست

زیر این طارم فیروزه کسی خوش ننشست

چمن آرای جهان، خوشتر از این غنچه نبست

یعنی از وصل تواَش نیست بجز باد به دست

مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست
که به پیمانه‌کشی شهره شدم روز الست

من همان دم که وضو ساختم از چشمهٔ عشق
چار تکبیر زدم یکسره بر هرچه که هست

می بده تا دهمت آگهی از سِرّ قضا
که به روی که شدم عاشق و از بوی که مست

کمر کوه کم است از کمر مور اینجا
ناامید از در رحمت مشو ای باده‌پرست

بجز آن نرگس مستانه که چشمش مرساد
زیر این طارم فیروزه کسی خوش ننشست

جان فدای دهنش باد که در باغ نظر
چمن آرای جهان، خوشتر از این غنچه نبست

حافظ از دولت عشق تو سلیمانی شد
یعنی از وصل تواَش نیست بجز باد به دست

وزن غزل

شرح غزل